Maarten Bakker

06/10/2014

Bestaan

tumblr_lsao1oByta1qzbcjoo1_500

Ik probeer elke dag een korte kijk op mijn bestaan te schrijven. Mijn bestaan. Dat klinkt heel egocentrisch, toch bedoel ik dat niet zo. Ik zou willen kunnen zeggen dat ik een kijk op ‘het’ bestaan kon schrijven. Maar ik heb het gevoel dat ‘het’ zo veel groter is dan ik kan bevatten dat ik al blij ben als ik mij enigszins helder kan uitlaten over ‘mijn’ bestaan.

Een heel dubbel gevoel krijg ik bij de begrippen ‘mijn’ en ‘het’. Ik vind dat mensen vandaag de dag meer met anderen (=het) bezig moeten zijn, maar minder altijd maar een mening over anderen (=het) moeten hebben en meer naar zichzelf (=mijn) moeten kijken.

Door het meer naar jezelf te kijken en minder een oordeel over de rest te vellen wordt je wereld veel groter en zie je veel meer. Dat is mijn in ieder geval de laatste tijd opgevallen. Ik probeer steeds meer zonder oordeel naar de mensen en dingen om mij heen te kijken. Met een glimlach. En dat levert grote inzichten op. Vooral inzichten over mijzelf.

Als ik mij bijvoorbeeld gekwetst voel, probeer ik steeds minder vanuit mijn ego te reageren, maar veel meer vanuit het moment. Wat is er echt aan de hand? Ik probeer de situatie van alle kanten te bekijken en niet alleen vanuit mijn primaire emotie, mijn blauwe plek van vroeger, te spreken.

De term ‘blauwe plek van vroeger’ heb ik meegenomen uit een training die ik heb gekregen van Godfried IJsseling die ook het boek schreef ‘Weg van de Eenvoud’. Lessen die gaan over de blauwe plekken van vroeger en de onbewuste systemen die je hieromheen hebt gebouwd. En hoe je je hier bewust van kan worden en deze systemen kan doorbreken. Een echte aanrader voor iedereen die bewuster wil leven en zowel in werk en priv√© veranderingen wil teweegbrengen.¬†

Waarom doe ik de dingen die ik altijd doe? En elke dag verbaas ik mij er weer over dat ik zoveel dingen automatisch doe. Omdat dat makkelijk is.
Maar is dat nog wel leuk? Dat makkelijke, word ik nog wel uitgedaagd? Daag ik mijzelf genoeg uit? Of werk ik vooral veel, maar zonder inspiratie door te weinig uitdaging? Elf jaar geleden maakte ik mijn eerste regie. Ik was volledig in focus, ik zette alles op alles, ik wilde pieken. En ik piekte! Nu weet ik, na vele regies dat ik kwaliteiten heb. Ik vertrouw erop. Maar het maakt me ook slordig soms. Omdat ik weet dat het goed komt, altijd weer.

Waar moet ik mijn focus nu vandaan halen? Hoe zorg ik voor de vlam die gevoed moet blijven worden?
Wat is mijn volgende sprong in het diepe, waarvoor ik weer alle zeilen bij moet zetten om veilig in de haven aan te komen?

Of moet ik blij zijn dat ik eindelijk kan zeilen zonder altijd alles op alles te moeten zetten?

Met die vraag lig ik vaak in bed. En dan ben ik blij dat ik alleen over mijn eigen doen en laten nadenk en de rest van de wereld oordeelloos genade probeer te slaan.

Comments

Be the first to comment.

Leave a Reply

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>